• Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Artykuły

Dysplazja stawów biodrowych z uwzględnieniem rehabilitacji

           Dysplazja czyli nieprawidłowe ukształtowanie na skutek „niedopasowania” elementów stawu biodrowego które prowadzi do stanów zapalnych, bólu, zwichnięć patologicznych, uszkodzenia chrząstki stawowej i z czasem do nieodwracalnych zmian zwyrodnieniowych. Przyczynami dysplazji stawów biodrowych są zarówno czynniki genetyczne jak i środowiskowe takie jak: żywienie (zbyt obfite przekarmianie, nadmierna podaż wapnia), nadmierny wysiłek fizyczny, szybki wzrost. Choroba ta dotyczy głównie psów ras dużych i olbrzymich (owczarek niemiecki, mastif, bernardyn, nowofundland, labrador, bokser) bardzo rzadko ale zdarza się też i u ras małych. Psy rodzą się z normalnymi stawami a choroba rozwija się wraz ze wzrostem zwierzęcia.

          Do objawów należą: niechęć do zabaw, problem z podnoszeniem się, kulawizna, odbarczanie kończyn miednicznych, sztywny chód, potykanie się i upadanie w trakcie biegania (często psy w trakcie biegu stawiają obie kończyny razem), niekiedy można zaobserwować zmniejszoną masę mięśni pośladkowych. Objawy są silniejsze po dłuższym bezruchu lub po intensywnym wysiłku. Objawy mogą pojawić już w wieku kilku miesięcy (postać młodzieńcza) jak i dopiero w wieku dorosłym.

          Diagnostyka polega na badaniu ortopedycznym w trakcie którego lekarz wykonuje specjalne testy ortopedyczne oraz na wykonaniu zdjęć RTG (w znieczuleniu).

          Leczenie zachowawcze opiera się na kontrolowaniu masy ciała, stosowania odpowiedniej diety (regulującej tempo wzrostu i masę ciała), zapewnienie odpowiedniego ruchu, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), podawanie leków i odpowiednich suplementów diety takich jak chondroprotetyki (glukozamina, chondroityna i kwas hialuronowy) oraz odpowiednia rehabilitacja. W leczeniu chirurgicznym wykorzystuje się różne metody operacyjne, do najczęściej stosowanych zaliczyć można m.in.: potrójną osteotomię miednicy (TPO), symfysiodezę, pektinektomię, odnerwienie stawu biodrowego, amputację głowy i szyjki kości udowej, „wstawienie” endoprotezy. Dokładny opis poszczególnych zabiegów to temat na oddzielny artykuł.

          Rehabilitacja pacjenta ciepiącego z powodu dysplazji stawów biodrowych polega na stosowaniu odpowiednich zabiegów fizjoterapeutycznych jak i przestrzeganiu „profilaktyki dnia codziennego”. Zabiegi stosowane przy dysplazji stawów biodrowych to przede wszystkim Magnetoterapia i laseroterapia (działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i spowalniające zmiany zwyrodnieniowe), elektrostymulacja TENS (działanie przeciwbólowe, zabiegi te mogą być w niektórych przypadkach alternatywą dla środków farmaceutycznych (NLPZ) stosowanych przewlekle, zwłaszcza u pacjentów wykazujących nietolerancję na takie leki, mogą być również stosowane równocześnie z lekami przeciwbólowymi co może wzmacniać efekt obydwu terapii), elektrostymulacja NMES (tzw. elektrogimnastyka, spowalnia ona zanik mięśni i pomaga odbudować masę mięśniową), kinezyterapia jest bardzo ważnym elementem w rehabilitacji dysplazji bioder gdyż dzięki niej w największym stopniu mamy wpływ na siłę mięśni i sprawność ruchową a to jak wiemy znacząco wpływa na komfort życia pacjenta dotkniętego tym schorzeniem ( ROM, odpowiednio zmodyfikowane spacery i ćwiczenia), hydroterapia (wpływa na wzmocnienie mięśni w „bezpiecznym/odciążonym” środowisku), termoterapia (ułatwia wykonywanie ćwiczeń, łagodzi odczucia bólowe i stan zapalny), ultradźwięki (przeciwzapalnie, przeciwbólowo, rozluźniająco).

          Rehabilitację wdraża się zarówno przy postępowaniu zachowawczym jak i operacyjnym. Należy pamiętać iż rehabilitacja w przypadku pacjentów z dysplazją stawów biodrowych jest procesem długotrwałym (szczególnie w przypadku leczenia zachowawczego) a ze względu na to iż jest to choroba nieuleczalna, niektórzy pacjenci wymagają dożywotniej opieki fizjoterapeutycznej. Ostateczny program fizykoterapii, leczenia i codziennej opieki nad psem, ustala indywidualnie do potrzeb pacjenta lekarz weterynarii wraz z
terapeutą.

Poniżej znajduję się skala ocen służąca do określenia stopnia zaawansowania dysplazji:

A - stawy biodrowe normalne

B - stawy biodrowe prawie normalne

C - nieznaczna dysplazja

D - dysplazja częściowa (umiarkowana)

E - ciężka dysplazja